17 Mar
2010
1

Vinger uit de kom

Deze week staat er een rustige trainingsweek op het programma. Vandaag moest er 50km gefietst worden en vanavond een zwemtraining met WTDT.

Ik had graag naar Nokere gereden om daar de koers te bekijken en dan was het de bedoeling om na de koers terug richting Pittem te fietsen. Het was de 1ste keer dit seizoen dat ik mijn tijdritfiets vanonder het stof haalde.

Tijdens de terugrit kwam ik redelijk zwaar ten val toen er plots uit het niets een dame op het fietspad opdook. Ik kon haar niet meer ontwijken en reed dus recht op haar waarbij ik overkop ging met mijn fiets. Ik ben met mijn rechtermiddenvinger op een vensterbank terecht gekomen en hierbij is mijn vinger uit de kom geraakt (zie foto hieronder).




Ik verschoot me een ongeluk toen ik mijn vinger zag... en ik niet alleen... ook de dame had erg verschoten en begon te wenen. In eerste instantie vreesde ik voor mijn verdere voorbereiding en was ik boos ik nu wééral tegenslag had (remember mijn val in de put)!
Na een telefoontje met m'n pa (kinesist) stond me een moeilijke opdracht te wachten: ik moest namelijk zelf mijn vinger terug op de juiste plaats "wringen". Ik had nooit gedacht dat ik zoiets zelf zou kunnen maar wanneer je te horen krijgt dat het 'dit' is ofwel later onder verdoving in het ziekenhuis, dan is de keuze snel gemaakt. Ik zette me neer en duwde héél hard en plots sprong m'n vinger gelukkig terug op zijn plaats! Pijnloos was dit zeker niet en ik mocht er nadien zelf niet al te véél aan terug denken of het angstzweet brak me uit.

Eenmaal thuis ben ik naar de huisdokter geweest en die dacht wel dat het niet ernstig zou zijn maar raadde me toch aan om voor alle zekerheid foto's op spoed te laten nemen!
Ook daar werd de diagnose van de dokter bevestigd, er was gelukkig niets gebroken! De vinger is nu wel gespalkt, om hem te laten rusten. Deze avond heb ik nu natuurlijk wel niet kunnen zwemmen maar ik zou, volgens de artsen, redelijk snel het zwemmen kunnen hervatten!

Ik heb dus, achteraf gezien, opnieuw geluk gehad. Lichamelijk valt alles dus goed mee maar er is wel materiële schade aan mijn tijdritbolide. Maar dit zijn dingen die opgelost kunnen worden. Ik mag blij zijn dat het niet erger is en dat m'n trainingen er niet gaan onder lijden!

 

 

martine zei op 19/03/2010 om 9:25

hey Rubentje

een spoedig herstel toegewenst , en inderdaad ... beter je fiets dan ergere kwetsuren !!!

dikke x

Martine

Reageer