01 Jun
2010
2010
0
Nabeschouwing Leuven
De meesten onder jullie weten waarschijnlijk wel al dat ik het BK 1/2 triatlon te Leuven niet heb kunnen beëindigen. Echt tot m'n grote spijt maar 2 lekke banden besliste er anders over…Zondagmorgen zijn Jan en ik reeds rond 7u vertrokken richting Leuven. Ik zag het volledig zitten, had een heel goed gevoel, enkel het weer zat een beetje tegen maar dit is voor alle deelnemers gelijk.
Om 11u startte de wedstrijd, we startten met 2,5km te zwemmen. Ik was tevreden over m'n zwemtijd (35min) maar ik denk toch dat deze wat beter kon, ik had me niet zo goed gepositioneerd! Ik heb uiterst rechts gezwommen en ik denk dat ik hierdoor toch wel wat tijd verloren heb.
Na het zwemmen hadden we een fietsrit van ±85km voor de boeg. Ik had echt een supergevoel op de fiets maar dit was jammergenoeg snel voorbij. Ik was halfweg de eerste ronde toen ik langs achter lek reed. Ik dacht bij mezelf: "rustig blijven Ruben… en gewoon snel je band vervangen en je kan terug verder" maar dit leek niet zo eenvoudig. Ik heb echt serieus gezwoegd om m'n band te vervangen.
Na een dikke 20 à 30min toch gelukt maar blijkbaar moet ik bij het vervangen met mijn trekkertjes een gaatje in het nieuwe bandje gestoken hebben. Ik stond dus onmiddellijk opnieuw plat. En aangezien ik slechts één reserve bandje meehad zat de wedstrijd er voor mij hier op.
Bedankt aan allen die bezorgd om me waren en alles ondernomen hebben om me te helpen maar het mocht niet zijn… Ik mag van geluk spreken dat dit me nog nooit eerder is overkomen in een wedstrijd (eigenlijk ook nog nooit op training met de TT fiest). Het moet natuurlijk "ooit" eens de eerste keer zijn… De ontgoocheling, die er in het begin toch wel even was toen ik me realiseerde dat de wedstrijd voor mij over was, nam al snel plaats voor een nuchtere kijk op dit alles: het had erger kunnen lopen… Sommige atleten zijn zondag (door de slechte weersomstandigheden) ernstig gevallen, hebben blessures opgelopen, … al bij al mag ik dus zeker niet klagen!
Al wandelend wou ik me naar de wisselzone (fietsen - lopen) begeven maar ik bleek daar echt nog een héél eind van verwijderd te zijn. Ik had het dan natuurlijk ook zéér koud en gelukkig kreeg ik een jas van een vriendelijke seingever. Plots was er een supporter, die ik bij deze echt nog eens hartelijk wil bedanken, die voorstelde om mij en m'n fiets met z'n wagen te voeren naar de wisselzone. Echt nogmaals bedankt!!!
Lindsey en alle anderen waren zeer blij toen ze me uiteindelijk zagen afkomen, ze zaten al met ergere gedachten in hun hoofd. Als supporter is het helemaal anders om een triatlon te beleven dan als deelnemer. Zo werd ik halverwege de wedstrijd ook supporter en dit heb ik dan ook volop gedaan voor alle andere clubleden en kennissen die nog in de wedstrijd zaten en deze hebben het echt schitterend gedaan. Van harte proficiat aan allen!
Voor mezelf is het nu wachten tot de Ironman te Frankfürt. Ik had graag geweten hoe alles ging verlopen en welke tijd ik ging hebben mocht ik niet lek zijn maar maar het is nu zo… Ik had echt een goed gevoel, de benen zaten goed… Ik denk dat ik mag zeggen dat de conditie goed is DUS er zit niets anders op dan me de komende voorbereidingsweken nog eens volop te geven voor alle trainingen en me volledig op te laden voor m'n volledige eerste Ironman! Dat opladen zal zeker geen probleem zijn, ik krijg nu al kippenvel als ik eraan denk maar ik hoop echt dat ik blessurevrij blijf, niet ziek wordt, …
Dat de 4de juli een prachtige dag mag worden en dat ik hopelijk over de finishlijn te Frankfürt mag lopen!
Foto's kan je hier bekijken.