12 Sep
2011
3

Baaldag in Oedelem

Ik ga onmiddellijk met de deur in huis vallen. Een ontgoochelende 7de plaats. Vooraf had ik gehoopt op mijn allereerste podium maar het mocht niet zijn. De tegenstand te sterk, ikzelf te zwak of gewoon andere factoren zoals pech die mee speelden? Misschien een beetje van alles maar in de eerste plaats een zwakke afsluitende run van mezelf!

Wat ging vooraf:
Als gans de week sukkelde ik met een zware verkoudheid waardoor ik ook afgelopen woensdag die laatste extra procentjes miste tijdens de Zwintriatlon. Zaterdag was ik er helaas nog niet volledig van verlost, ik bleef met een zware hoest en snotneus zitten. Een beetje onzeker vertrok ik samen met familie en vrieden richting Oedelem.

Alles verliep vlekkeloos tot ik samen met Hannes Vandermoere de fietsen ging binnenbrengen in de wisselzone. Het verdict van de scheidsrechters was hard en resoluut: geen tijdritfietsen. Daar stond ik dan op een halfuur van de start zonder fiets. Er mogen volgens de federatie en hun reglement geen tijdritfietsen deelnemen aan stayer wedstrijden. Maar aangezien het een recreatieve wedstrijd is en het de voorbijgaande jaren ook mocht, opteerde ik om met de TT-bike te fiesten aangezien er veel rechte stukken in het parcours zitten. Het verdict was hard: niet starten want ik had geen andere fiets bij me. Gelukkig was mijn pa met de fiets onderweg naar Oedelem maar die kon ik dan weer niet bereiken. 10min voor de start kreeg ik alsnog een telefoontje dat hij was aangekomen. Dus alles snel terug klaarmaken en naar de incheckzone, de startbox in en weg was ik!

Het zwemmen:
De zwemproef van 400m had ik reeds in de voormiddag gezwommen in het zwembad van Beernem. Iedere deelnemer zwom die afstand tegen de klok. Zo mocht in de namiddag volgens de zwemtijd gestart worden met het fietsen. Ik hoopte op een zwemtijd in de buurt van 5:20 - 5:25 maar zat er uiteindelijk 10 seconden boven. Geen erg!

Het fietsen:
Als 17de mocht ik de startbox uitrennen om de helm en fiets op te pikken in de wisselzone. Reeds bij het uitkomen van de wisselzone had ik een aantal plaatsen gewonnen. Ik heb de eerste kilometer enorm hard gefietst om zo bij het groepje voor me uit te komen. Ik zat hier samen met vier anderen waarvan drie van hen mooi mee werkten. Op 200m voor ons zagen we het leidend groepje van drie waarvan één trio (1 zwemmer, 1 fietser en 1 loper). De samenwerking verliep vlot en de afstand tot het eerste groepje bleef gelijk. In de tweede van drie ronden kwam er helaas nog een grotere groep bij ons aansluiten en viel de boel compleet stil. Ik had een super gevoel op de fiets en vond het enorm jammer dat het trio voor ons verder uitliep. De derde plaats zou dus het hoogst haalbare worden. Ik waarschuwde Jan Wambeke en Steven Scherpereel voor een finale eindsprong in de laatste ronde, maar geen van beide was mee toen ik de sprong waagde. Jan bracht het treintje terug waardoor we met zowat 15 à 20 man de wisselzone indoken.

Het lopen:
Ik was gefocust op die derde plaats waardoor ik als eerste van onze groep de wisselzone indook en er als een speer vandoor ging in het lopen. TE snel bleek al snel, ik viel compleet stil. Ik haalde amper 14km/u en kreeg enorme steken in de zij waardoor ik natuurlijk door een aantal atleten werd voorbij gestoken. Na 3km kwam ik er terug wat door en kon ik opnieuw wat versnellen. Ik liep als 7de over de finish maar was zwaar ontgoocheld want het ging super spannend geweest zijn voor die 3de plaats.

Volgende week staat de laatste wedstrijd van dit seizoen op het programma: duatlon te Schuiferskapelle (Tielt). Nadien zit ik samen met coach Karl om het afgelopen seizoen te evalueren en vooruit te blikken op het volgende.

I'll keep you updated!

 

 

de benne zei op 16/10/2011 om 22:52

met veel plezier lees ik je avonturen op weg naar Hawaï (ik haal er zelfs een stuk motivatie uit), en ja ik geloof dat je daar zal geraken maar blijf er vooral in jezelf geloven, geniet van de rustperiode, verwen het vrouwtje en tot volgend seizoen!

luc zei op 13/09/2011 om 14:10

Hoi;
Ja, iedereen heeft zo van die dagen waar er niets meezit. En dit niet alleen in de sport. Dus hoofd omhoog en denk eraan: only the strongest survive.
Keep focus on the target.

groetjes

Luc

Lindsey zei op 12/09/2011 om 17:26

Ruben,
Een mooi verslagje MAAR ik vind dat je moet trots zijn op jezelf EN op je seizoen! Je hebt het zo goed gedaan!
Niet alles kan in 1x gebeuren...
Als jij progressie blijft maken zoals dit jaar dan komen al je dromen uit, daar ben ik zeker van!

X

Reageer